Wykrzyknik oznacza, że ma być ambitnie, żwawo. (20 + 4) km (!) oznacza dokładnie, że pierwsze 20 km biegniecie stosunkowo spokojnie a ostatnie 4 ambitnie. Jak szybko? To pytanie dla was, na co macie ochotę. W bieganiu, tym bezpośrednim powodem dla którego biegniecie wolniej niż dobry zawodnik jest biomechanika, nie jesteście po prostu w stanie utrzymać tak długiego kroku jak szybki zawodnik. Na takiej mocnej końcówce postarajcie się wizualizować siebie jako świetnych zawodników. Myślcie o tym, czy wasza sylwetka jest wyprostowana, czy nie powłóczycie nogami, to ma być taki specyficzny trening wytrzymałości siłowej w biegu. Co chwila pewnie ta technika będzie wam się psuła ale co chwila będziecie ją poprawiali. Musicie jednak czuć, że macie ochotę na taką końcówkę, na przyspieszenie. Jeśli tego nie czujecie - to nie przyspieszajcie ale pamiętajcie właśnie o utrzymaniu tej dobrej techniki na ostatnich kilometrach. Wiemy, że to jest utrudnienie ale o to w końcu w treningu chodzi. Na zawodach za to będzie łatwiej.

6x20 s lub 8x20 s To są 20 sekundowe przebieżki, krótki i może pozornie mało ważny element, ale tylko pozornie. Spełnia wiele różnych funkcji (tutaj więcej). Wykonujcie to szybko ale nie z maksymalną szybkością (to nie ma być sprint!), wyobraźcie sobie, że ktoś z boku patrząc się na was mówi: "Ale on ładnie, szybko i na luzie biegnie". Myślcie, jakie mięśnie aktywizujecie w biegu, czy udo jest wysunięte, czy jest grzebnięcie stopą, czy maci wyprostowaną sylwetkę. Przerwy pomiędzy każdym odcinkiem powinny być robione do pełnego wypoczynku tzn. musicie czuć, że jesteście wstanie kolejny odcinek zrobić jakościowo tak samo dobrze jak poprzedni. Tego nie da się osiągnąć dysząc i łapiąc z trudem oddech.

Jeśli biegasz z pulsometrem - powinno być to tempo około 70% HRR, czyli wyliczane z formuły Karvonena: Tempo Treningu = TS + 70% x (HRmax - TS) gdzie: TS - tętno spoczynkowe, raczej tętno w pozycji siedzącej, nie w leżeniu HRmax - jeśli nie macie tego laboratoryjnie lub empirycznie wyznaczonego przyjmijcie z wzoru: 220 - wiek

To bardzo indywidualny środek treningowy. Tak naprawdę sprawdzianem może być zarówno Test Coopera jak i 10 km czy półmaraton. Oczywiście trudno jest pobiec samotny sprawdzian ale z drugiej strony, sprawdzian jak sama nazwa wskazuje ma coś sprawdzić. Na podstawie sprawdzianu chcemy czegoś się dowiedzieć, coś zmierzyć, dokładnie Waszą aktualna formę. Jeśli potraktujecie jako sprawdzian start w zawodach w jakimś biegu krosowym to oczywiście sprawdzicie, czy przebiegliście go szybciej niż kiedyś. Jednak sprawdzian w bardziej wymiernych warunkach mógłby dać więcej mierzalnych, przeliczalnych informacji, choćby takie, czy trening się rozwija we właściwą stronę (zakładając, że do sprawdzianu podchodzicie stosunkowo wypoczęci, w podobnych warunkach). Oczywiście przy bardzo dużym mrozie czy dużym oblodzeniu sprawdzian nie da będzie wymierny. Ale poza takimi sytuacjami, płaski, osłonięty od wiatru teren, nawet po śniegu przy ujemnych temperaturach jest całkiem niezłym, dającym wymierne wyniki testem.

Jeśli biegasz z pulsometrem - powinno być to tempo około 70% HRR, czyli wyliczane z formuły Karvonena: Tempo Treningu = TS + 70% x (HRmax - TS) gdzie: TS - tętno spoczynkowe, raczej tętno w pozycji siedzącej, nie w leżeniu HRmax - jeśli nie macie tego laboratoryjnie lub empirycznie wyznaczonego przyjmijcie z wzoru: 220 - wiek

6x20 s lub 8x20 s To są 20 sekundowe przebieżki, krótki i może pozornie mało ważny element, ale tylko pozornie. Spełnia wiele różnych funkcji (tutaj więcej). Wykonujcie to szybko ale nie z maksymalną szybkością (to nie ma być sprint!), wyobraźcie sobie, że ktoś z boku patrząc się na was mówi: "Ale on ładnie, szybko i na luzie biegnie". Myślcie, jakie mięśnie aktywizujecie w biegu, czy udo jest wysunięte, czy jest grzebnięcie stopą, czy maci wyprostowaną sylwetkę. Przerwy pomiędzy każdym odcinkiem powinny być robione do pełnego wypoczynku tzn. musicie czuć, że jesteście wstanie kolejny odcinek zrobić jakościowo tak samo dobrze jak poprzedni. Tego nie da się osiągnąć dysząc i łapiąc z trudem oddech.

Czyli treningi, gdzie druga część odbywa się z konkretną intensywnością startową - półmaratońską lub maratońską. Możecie bazować na wyliczeniach kalkulatora ale powinniście cały czas brać pod uwagę reakcje waszego organizmu i bazować na własnym samopoczuciu. Jeśli wykonujecie trening prędkością maratońską musicie czuć, że moglibyście w warunkach wyścigu utrzymywać tą prędkość przez 42 kilometry, podobnie z prędkością półmaratońską.

Czyli przez 60 minut spokojnie biegacie a następnie, na 20 minut wchodzicie na jakiś podbieg. Podbiegi powinniście wykonywać dynamicznie, czyli generować duzo mocy w krótkiej jednostce czasu, to nie ma być bardzo szybko, ma być dynamicznie, pracujecie nad pewną określoną grupą mięśni, wcale nie musicie się bardzo męczyć, to nie ma być sprint pod górę, każdy podbieg nie powinien trwać więcej niż 20 sekund, po każdym podbiegu schodzicie w dół, czekacie do pełnego odpoczynku, aż kolejny podbieg będzie mógł być równie dobry jakościowo. 20 min to łączny czas spędzony na podbiegu (wliczając czas przerw)

W tego typie biegu chodzi o to, że końcówkę możecie przyspieszyć, ma być to żwawo, ambitnie, ale tylko ostatnie 10-15-20 minut pod warunkiem, że macie na to ochotę. Jeśli tego nie czujecie - to nie przyspieszajcie ale pamiętajcie o utrzymaniu tej dobrej techniki na ostatnich kilometrach. Wiemy, że to jest utrudnienie ale o to w końcu w treningu chodzi. Na zawodach za to będzie łatwiej.

6x20 s lub 8x20 s To są 20 sekundowe przebieżki, krótki i może pozornie mało ważny element, ale tylko pozornie. Spełnia wiele różnych funkcji (tutaj więcej). Wykonujcie to szybko ale nie z maksymalną szybkością (to nie ma być sprint!), wyobraźcie sobie, że ktoś z boku patrząc się na was mówi: "Ale on ładnie, szybko i na luzie biegnie". Myślcie, jakie mięśnie aktywizujecie w biegu, czy udo jest wysunięte, czy jest grzebnięcie stopą, czy maci wyprostowaną sylwetkę. Przerwy pomiędzy każdym odcinkiem powinny być robione do pełnego wypoczynku tzn. musicie czuć, że jesteście wstanie kolejny odcinek zrobić jakościowo tak samo dobrze jak poprzedni. Tego nie da się osiągnąć dysząc i łapiąc z trudem oddech.

Czyli treningi, gdzie druga część odbywa się z konkretną intensywnością startową - półmaratońską lub maratońską. Możecie bazować na wyliczeniach kalkulatora ale powinniście cały czas brać pod uwagę reakcje waszego organizmu i bazować na własnym samopoczuciu. Jeśli wykonujecie trening prędkością maratońską musicie czuć, że moglibyście w warunkach wyścigu utrzymywać tą prędkość przez 42 kilometry, podobnie z prędkością półmaratońską.

Czyli przez 60 minut spokojnie biegacie a następnie, na 20 minut wchodzicie na jakiś podbieg. Podbiegi powinniście wykonywać dynamicznie, czyli generować duzo mocy w krótkiej jednostce czasu, to nie ma być bardzo szybko, ma być dynamicznie, pracujecie nad pewną określoną grupą mięśni, wcale nie musicie się bardzo męczyć, to nie ma być sprint pod górę, każdy podbieg nie powinien trwać więcej niż 20 sekund, po każdym podbiegu schodzicie w dół, czekacie do pełnego odpoczynku, aż kolejny podbieg będzie mógł być równie dobry jakościowo. 20 min to łączny czas spędzony na podbiegu (wliczając czas przerw)

Wykrzyknik oznacza, że ma być ambitnie, żwawo. (20 + 4) km (!) oznacza dokładnie, że pierwsze 20 km biegniecie stosunkowo spokojnie a ostatnie 4 ambitnie. Jak szybko? To pytanie dla was, na co macie ochotę. W bieganiu, tym bezpośrednim powodem dla którego biegniecie wolniej niż dobry zawodnik jest biomechanika, nie jesteście po prostu w stanie utrzymać tak długiego kroku jak szybki zawodnik. Na takiej mocnej końcówce postarajcie się wizualizować siebie jako świetnych zawodników. Myślcie o tym, czy wasza sylwetka jest wyprostowana, czy nie powłóczycie nogami, to ma być taki specyficzny trening wytrzymałości siłowej w biegu. Co chwila pewnie ta technika będzie wam się psuła ale co chwila będziecie ją poprawiali. Musicie jednak czuć, że macie ochotę na taką końcówkę, na przyspieszenie. Jeśli tego nie czujecie - to nie przyspieszajcie ale pamiętajcie właśnie o utrzymaniu tej dobrej techniki na ostatnich kilometrach. Wiemy, że to jest utrudnienie ale o to w końcu w treningu chodzi. Na zawodach za to będzie łatwiej.

6x20 s lub 8x20 s To są 20 sekundowe przebieżki, krótki i może pozornie mało ważny element, ale tylko pozornie. Spełnia wiele różnych funkcji (tutaj więcej). Wykonujcie to szybko ale nie z maksymalną szybkością (to nie ma być sprint!), wyobraźcie sobie, że ktoś z boku patrząc się na was mówi: "Ale on ładnie, szybko i na luzie biegnie". Myślcie, jakie mięśnie aktywizujecie w biegu, czy udo jest wysunięte, czy jest grzebnięcie stopą, czy maci wyprostowaną sylwetkę. Przerwy pomiędzy każdym odcinkiem powinny być robione do pełnego wypoczynku tzn. musicie czuć, że jesteście wstanie kolejny odcinek zrobić jakościowo tak samo dobrze jak poprzedni. Tego nie da się osiągnąć dysząc i łapiąc z trudem oddech.

Czyli treningi, gdzie druga część odbywa się z konkretną intensywnością startową - półmaratońską lub maratońską. Możecie bazować na wyliczeniach kalkulatora ale powinniście cały czas brać pod uwagę reakcje waszego organizmu i bazować na własnym samopoczuciu. Jeśli wykonujecie trening prędkością maratońską musicie czuć, że moglibyście w warunkach wyścigu utrzymywać tą prędkość przez 42 kilometry, podobnie z prędkością półmaratońską.

Czyli przez 60 minut spokojnie biegacie a następnie, na 20 minut wchodzicie na jakiś podbieg. Podbiegi powinniście wykonywać dynamicznie, czyli generować duzo mocy w krótkiej jednostce czasu, to nie ma być bardzo szybko, ma być dynamicznie, pracujecie nad pewną określoną grupą mięśni, wcale nie musicie się bardzo męczyć, to nie ma być sprint pod górę, każdy podbieg nie powinien trwać więcej niż 20 sekund, po każdym podbiegu schodzicie w dół, czekacie do pełnego odpoczynku, aż kolejny podbieg będzie mógł być równie dobry jakościowo. 20 min to łączny czas spędzony na podbiegu (wliczając czas przerw)